مارپیچ سکوت

نظريه مارپیچ سکوت که در علوم ارتباطات از جایگاه ویژه ای برخوردار است بیان می دارد که:

هر تفکری که در جامعه مطرح می شود دارای مافقان و مخالفانی است .عده ای با یک دیدگاه مافق وعده ای هم مخالف آن هستند.بنابراین اگر رسانه ها با این طرز فکر موافق باشند آن را به وسیله تبلیغات به گونه ای نشان می دهند که نه تنها هیچ مخالفی ندارد بلکه روز به روز بر تعداد موافقان آن افزوده می شود .عده ای از مخالفان و یا کسانی که هنوز مئضع مشخصی اتخاذ نکرده اند بر اساس اصل همرنگی با جماعت و برای اینکه از گروه خود طرد نشوند ناخواسته به طرف این تبلیغات کشیده رسانه ها کشیده می شوند این روند تا جایی پیش میرود که هر روز از تعداد مخالفان کاسته و به موافقان افزوده می گردد.در نتیجه تبلیغات رسانه ها شرایطی پیش می آید که مخالفان نمی توانند نظرات خود را بیان کنند و به طور ناخئاسته در سکوت خبری فرو می روند.

این روند را می توان در مورد انتخابات ایران به خوبی تعمیم داد.در ساعات پایانی رای گیری معمولا افرادی هستند که مردد به شرکت در انتخابات هستند. در همین حین رسانه های داخلی از خیل عظیم رای دهندگانی حکایت می کنند که جلو صندوق های رای صف کشیده اند برگه های اخذ رای تمام شده و نهادهای دولتی دم از تمدید زمان رای گیری می زنند.در این شرتیط هیجگاه صحبتی از مخالفان انتخابات ویا از پایگاههایی که میزان استقبال مردم کم بوده نمی شود.بدین ترتیب رسانه ها با توجه به نظریه مارپیچ سکوت افراد را تشویق به شرکت در انتخابات می کنند.

عکس این موضوع را می توان در تبلیغات سیاسی رسانه های خارجی علیه روند برگزاری انتخابات در ایران مشاهده کرد.